Powodem, dla którego to jest prawdą, jest to, że nie możesz precyzyjnie dostosować aplikacji wielołańcuchowej. UX, przepływy itd., itd. muszą być dostosowane do najniższego wspólnego mianownika łańcuchów, które wspierasz, chyba że masz pełne zespoły do utrzymania każdego z nich. Masz wtedy 2 wyniki: → Rodzime wdrożenia mogą oferować lepsze UX dla ~tego samego produktu → Tracisz dobrą wolę lokalnych użytkowników Jest też dodatkowy koszt związany z redundantnymi systemami i śledzeniem odchyleń każdego łańcucha (czego i tak nie możesz dostosować w swojej aplikacji). "O, fajna nowa funkcja w MegaETH na poziomie protokołu, aby poprawić wszystkie aplikacje!" → "O, cóż, jeśli to wdrożymy, to łamie standard i jest trudne do utrzymania. Lepiej pozostać w bezpiecznej strefie." Wielołańcuchowość może mieć sens na pewnym poziomie sukcesu (Pump, Uni, AAVE itd.), ale ogromna, ogromna większość aplikacji powinna po prostu mieć swoje miejsce i stworzyć najlepszy produkt, jaki mogą, tam, gdzie są, umożliwiając wpłaty ze wszystkich łańcuchów (np. podejście Polymarket). Oczywiście są pragmatyczne rozważania związane z tym, takie jak czas działania zespołu, zdrowie ekosystemu itd., ale i tak wybiorę jednego budowniczego za 8 $ SOL zamiast 100 aplikacji wielołańcuchowych.